Wiadomo wam, że ogromne państwo rzymskie po rozdzielenia się na dwa cesarstwa mocno osłabło. Napady dzikich ludów w czasie wędrówek narodów, o których powiedzieliśmy, obaliły cesarstwo rzymskie, a piękne niebo włoskie, ujrzało dzikie plemiona północy, zakładające potężne około Apeninów królestwa. Hiszpania i Afryka nawet, stały się łupem zaborców i ujrzały nowe ludy na swoich ziemiach.
W lat kilkaset dopiero po upadku Rzymu, Karol Wielki krol francuzki wskrzesił Cesarstwo Zachodnie, owładnąwszy ziemie rozległe za Elbą, sięgnąwszy w ziemię aż Saksonów. A że podzielił swoję monarchią na trzy części, a niedołężni następcy jego w kłótniach pomiędzy sobą zniszczyli potężną monarchią, królowie niemieccy, potomkowie Karola Wielkiego, owładnęli najrozleglejsze ziemie i tytuł cesarski przywłaszczyli sobie za zgodą papieżów. A że niegdyś Rzym potężny, zwał się panem świata, a następnie cesarze panami świata, głowa zaś kościoła, papież, był jedynowładcą duchownym wszystkiego chrześciaństwa; na mocy więc tych własności, szafowali zarówno tytułami jak ziemiami. Ztąd też podobno wychodząc historycy niemieccy, pobajali w swoich kronikach jakoby Polacy byli za Mieczysława pierwszego, hołdownikami cesarzów niemieckich, co należy do bezsensnych bajek, jak dokładnie przekonać się można zważywszy, jak uległymi lennikami byli Niemcom Chrobry i Krzywousty, co ogromne ich wojska w pień wycinali prawie na polach bitew. Dotąd jest pod Wrocławiem psie pole, cmentarz pięćdziesięciu tysięcy owych panów wybitych przez lenników Polskich, kiedy hołdy przyszli odbierać!!